بیا ، هر چه دل تنگت بخواهد اینجاست
عـکـس مـرقــد مــقــدس حــضــرت مـسـلـم ابـن عـقـیـل (عـلـیـه السلام)
السلام علیک باقر العلوم یا محمد ابن علی (علیه السلام)
کـسـی کـه بـود و شـکـافـنـده ی تـمام عـلوم
هـزار حـیـف که از زهـر کـیـنه شد مسموم
سـر ِ تـو بـاد و ســلامــت ایـا رسـول الله
وصـی پـنـجــم تـو کـشـتـه شـد ولی مـظـلوم
گـهـی به زخـم زبان قـلب حضرتش خـُسـتند
گـهـی به خانه اش از کـینه خصم برد هجوم
بـسـان مادر و آبـاء رنـج دیــده ی خـویـش
هـمیشه بود و ز حـق و حـقوق خود محـروم
بـه غــربـت عـلـی خـانـدان او سـو گــنـد
امـام مـا ز جـهـان رفــت بـا دلـی مـغــمــوم
هـماره قـصه ی مظـلومی اش به خاک بقـیع
بـود ز غــربـت قــبـرش بـرای مـا مـعــلـوم
ز ِ دردهـای ِ نــهــانـی کـه بــود در دل او
کـسـی نـداشــت خــبـر غــیـر خـالـق قــیـوم
حـیات او هـمه با درد و رنج غـُصه گـذشـت
کـه بـود ظـلـم بـه اولاد مـصـطـفـی مـرسـوم
نـه طـاقـت است زبان را به وصف غـمهایش
نـه قـدرت است قـلـم را کـه تـا کـنـد مـرقـوم
اللهم لعن عمر ، ثم ابابکر و عمر، ثم عثمان وعمر ، عمر عمر عمر عمر
یـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا عــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــلـــــــــــــــــــــــــــــــــی
السلام علیک یا محمد ابن علی و رحمة الله و برکاته
یا جواد ائمه ادرکنی
ای مـرگ مـدد کـن کـه مـن ِ زار بمیرم
ای زهر، خلاصم کن و بگذار بمیرم
بگذار در این خانه که غمخانه ی من بود
تـنـهـا و غـریـب از سـتـم یـار بمیرم
بگذار کـه چـون فـاطـمـه هـنگـام جـوانی
درخانه ی دربسته ی خود زار بمیرم
بگذار کـه با سـوز درون و لب عـطـشان
یک بار زنـم نـالـه و صـد بار بمیرم
بگذار کـه بـی شــیـون آرام شــوم آب
چون شمع که سوزد به شب تار بمیرم
بگذار دراین خانه ی در بسته ی خاموش
از یــار کــشــم مـحــنـت و آزار بمیرم
بگذار چو مرغی که قفس قـَتـلـِگهـَش بود
بــیـگـانـه و تـنـهـا و گــرفــتـار بمیرم
اللهم لعن عمر ، ثم ابابکر و عمر، ثم عثمان وعمر ، عمر عمر عمر عمر