میلاد مسعود مولای متقیان آقا علی ابن موسی الرضا المرتضی بر آقا

امام زمان (علیه السلام) مبارک باد .

لـیـلـه ی مـیـلاد مـسـعــود ولـی حـق رضـاسـت

پـاره ی جـسـم نـبی چـشـم و چـراغ مرتضاست

عــالــم  آل  رسـول  و  زاده ی  پــاک  بــتــول

رهـبـر مـلک قـدر فـرمانـده ی جـیـش قـضاست

قــبـلـه ی هــفــتـم کـه پـیـش بـارگـاه  رفـعــتـش

آسـمـان بـا وسعـت بـی انـتـها تحـت الشـعـاسـت

نـجــمــه زاده  آفــتـابـی را بـه هــنـگـام  سـحــر

کـــافـــتــاب  بـامــدادان  ذره  او  را  گــداســت

قرص خورشید است این خورشید روی سرمدی

ماه تابان اسـت ایـن ماه که ماه مـصـطـفی  اسـت

شمس پیش شمس حـُسنش گاه مغرب گـوشه گـیر

ماه از شـرم رخـش،هـر صـبحـدم در انـزواسـت

مـوسـی عـمـران بگـردان روی از طور و بـبین

کـانچه  نادیدی عـیان در خانه ی موسای ماسـت

گـر خـدا خـوانـم و را در مرتـبـت کفر اسـت کفر

ور جــدا گـویـم خـطـا گفتم خـطا گفتم خـطـاسـت

عــقــل مـدحـش را کـنـد یا  وهـم  وصـفـش آورد

کـان حــقــیــری ناتوان و این فـقـیـری بـیـنـواست

کـنـت نور الله  شنیدی؟ ایـن فروغ  سـرمدی است

نحـن وجه الله  خـوانـدی؟ ایـن جـمـال کـبـریـاست

از کـجــا جـویـی دوا ؟ خــاکــش بـود داروی درد

وز کـه می خـواهی شـفا ؟ درگـاه او دارالشـفاست

گـِرد کویش بر مـشـامـم خـوشـتـر از بوی بهـشـت

آب جــویــش در مـذاقــم بـهـتـر از آب بــقــاســت

جـز خـدا هـر کـس بگـویـد وصف او را نادرسـت

جـز نـبی هـر کـس بـخـواند مدح او را ، نابجاست

مـن ز خـجـلـت آسـتـیـن در کـوی او دارم بـه رخ

کـآســـتــان او زیـــارتــگــاه خــیــل انــبــیــاســت

مــرقــد او کــعــبـه ی جـان و طــوافــش کـار دل

صـحــن پاکـش مـروه و ایـوان زریـنـش صفاسـت

بـا وجــود آنـکـه کــس قـدر ِ او را نــشــنــاخــتــه

هــم گــدا بــا او و هــم او بــا گــدایــش آشـنـاسـت

دل به رویـش داده یـوسف بـسکه رویـش دلـفـروز

جان زبویش جسته عیسی بسکه رویش جانفزاست

بــوی عــطـر خــلــد ، ارزانـی بــرای اهــل خـلـد

مـن مـشـامـم را صـفــا از خـاک زوار رضـاسـت

نــاز دارد شـهــر نــیــشـابــور  بـر بـاغ بـهــشــت

ز آنکه خـاکـش جـای پـای نـاقـه ی آن مـقـتـداسـت

عـقــد گـوهــر ریـخـتـه جـاری نـمـودی از دولــب

آن حـدیـثی را کـه بـیـن شـیـعـه زنجـیـر طـلاســت

کی بود خوفش ز مامون چون بود با کش ز خصم

آنکه نـقـش شـیـر هـای پـرده را فــرمـانــرواســت

مـنـجـی خـلـق دو عــالــم در دو عــالــم اوســت او

ضـامـن آهــو ، گـرش تـنـهـا بخـوانـی ، نارواسـت

درد اگــر داری بــرو از خــاک او درمـان بگــیــر

مـشکـل ار داری بـیـا آری رضا مـشکـل گـشاسـت

سـر زمـیـن اهـلـبـیـت اسـت این زمـیــن و اهـل آن

تـا رضـا دارد بـه تـهــدیــد عـدو بـی اعــتــنــاسـت

هــر ابـر قـدرت در ایـنـجـا پـای مـال آیـد چو مـور

هــر ســتــم گــســتــر بـسـان دانـه زیـر آسـیـاســت

قـدسـیـان رو بـنـد خـاک هــر که را ایـنجا دعاسـت

طـوف قـبـرش کـن کـه در محـشــر مـقـام زائـرش

فـوق زوار حــســیــن ابــن عــلـی  در کـربـلاسـت

یــــــــــــــــــــــــــــا عــــــــــــــــــــــــلــــــــــــــــــــــی